Sunday, 21 December 2008

Celoteh lewat malam...

Menghitung hari…detik demi detik untuk kembali menyambung perjuangan sebagai seorang pelajar di S&T Tower yg sgt dirindui. Oleh itu, harus terlebih dahulu mengumpul kekuatan, lupakan segala kekecewaan dan bangkit kembali. Sebabnya, sy terlalu yakin bahawa dugaan akan bertambah hebat. Dan sy kini memikul satu bebanan tanggungjawab yg mungkin lebih berat drpd semester yg lepas. Semoga segala pengalaman spnjang sem yg lepas mampu membantu sy utk jd lbih relax dan terbuka utk terima apa sj yg bakal berlaku pd sem 2 ini...
Peliknya, tiba2 hati jd takut dan risau w'pun semangat dah mula b'kobar-kobar... Yang paling dirisaukan, andai tangisan pd satu mlm di bulan Ramadhan yg lepas berulang lg. Menangis?? bkn itu mslhnya...biasalah....slalu je nangis tp takut kalau apa yg terjadi berulang lagi...
Ohh, ckuplah... sy tak mampu lg utk menerima dan akhirnya terpaksa 'lari' dan 'berperang' dgn semua itu. Sungguh, lintasan2 ht yg sebegitu sgt2 mengganggu...tp utk melawannya juga bkn mudah. Terlalu sakit smpaikan bkn sedikit air mata yg mengalir mengiringi tarawih mlm itu...
Sy bimbang dgn kelemahan diri...yg mungkin ramai tak tahu tentangnya... Lemah... hampir setiap masa rasa lemah...
Teringat pula pd sms yg sy terima pd satu dinihari baru2 ini. Around 3.00 a.m., seorang kenalan mengadu keadaannya yg sedang lemah. Gaya ckpnye mcm dah 'tenat' sgt je...siap mintak dalil lg. Mungkin utk kembalikan kekuatan diri. Nak juga tahu kenapa tp nmpaknya dia tak sudi menjawab. Jd, mcm biasa...sy pun forwardlah apa2 yg rsanya boleh m'bantu w'pun wktu tu sy sndiri pun tgh lemah... Rasanya mahu sj membentak pd si pengirim sms..."Kau fikir kau sorang? Aku pun tgh haru-biru jgak ni. Tolonglah aku... " Tp, rasanya tak mungkin utk sy mengadu pada dia... Lagipun, kenapa nak mengharap pd makhluk kalau yg me'lemah'kan sy juga adlh seorang makhluk.
Kenapa? Akhir2 ni semakin bnyk pula keinginan yg bukan2...yang sudah tentu tak boleh diberi muka. Jadinya, semakin 'sakit'lah sy utk melawan segala keinginan yg mungkin dianggap biasa bg sbahagian besar makhluk yg bergelar perempuan... Tapi sy menganggap kebiasaan yg satu ini sebagai sebuah kesalahan besar. Di sinilah perlunya mujahadah yang bukan sedikit peritnya...
Aduhai, me...journalizing the journey...yg jalannya bukan mudah...dan matlamatnya hanya satu....reaching for the love that seems so far...

Thursday, 18 December 2008

*mendengar bIcAraNYA*

Debaran dah berakhir...tapi rupa2nya hati ni tak pula menjadi semakin lega. Sebaliknya datang pula sedih,malu dan pilu... Aduhai...

Dan akhirnya saya termenung di dpn laptop, menatap keputusan final exam yg sgt teruk. Memang spt yg dijangka, pointer tak sebagus mana. Malah lebih baik dari jangkaan awal sy yg kurang yakin untuk lulus dlm fizik... Alhamdulillah, xde yg gagal. Tapi, masih mengalir juga airmata menerima kekecewaan yg sudah dijangka tu. Sungguh...takut bila mengenangkan sy cuma ada lg satu sem untuk menebus segala2nya...

Dalam termenung, sy cuba untuk membuka pintu hikmah...cuba untuk memahami apa yang terjadi. Dan akhirnya sy menyimpulkan bahawa saya kini dituntut untuk mendengar bicara dariNYA... Ya, DIA sedang berbicara... DIA sedang menegur saya...dan pastinya setiap bicara dan teguran ini bertujuan untuk memberi yang terbaik kpd diri sy dgn syarat sy sudi mendengar, menerima dan akur pada bicara ini. Masih terserlah betapa DIA itu Maha Penyayang... Masih tersusun rapi agendaNYA untuk saya... Hanya sukar utk kita sebagai manusia meniliknya..

Ini keputusan peperiksaan pertama stlh bergelar pelajar ipt. Dan diharapkan inilah yg paling teruk dlm sejarah hidup. Lalu dengan rasa hina yang amat sangat, saya mengakui kekhilafan diri sepanjang semester pertama ini berlangsung. Dari sebuah sekolah yg amat menitik-beratkan nilai2 tarbiyah... di mana sy dijaga dgn begitu rapi, akhirnya saya melangkah ke UiTM... dunia bebas yg hampir 100% berbeza drpd apa yg melingkari sy di alam persekolahan. Meniti usia remaja di luar kawalan guru,warden, BADAR..................... arghh... semuanya terlalu mencabar...dan saya sgt2 terbuai. Mengenangkan diri yg pernah terpilih untuk menikmati manisnya tarbiyah Islamiyah, membuatkan sy terasa jelek pd diri sendiri. Tarbiyah??? Lihatlah kini...apa sgtlah nilai tarbiyah yang tersisa dlm diri... Mungkin hanya pada baju longgar dan tudung yang entah sempurna atau tidak. Mungkin hanya pada lima waktu solat yang entah khusyuk atau tidak... Selebihnya, apa bezanya sy dgn mereka yg tak pernah berpeluang mengecap nikmat hidup dlm lingkaran tarbiyah. Malah sy jauh lebih teruk dari mereka. Sungguh, sy malu pd diri sendiri, kwn2...dan terlalu malu padaNYA...
Kerana sukar didekati, mungkin ada yang menilai sy hanya pd sifat diam di dlm kelas dan pakaian yang agak sopan. Tapi hakikatnya, siapa yg tahu tentang nafsu dan iman yg terlalu kerap bergumpal hebat dlm diri. Entah martial art apelah yg diguna smpaikn terlalu bnyk staminanya utk bertempur tanpa henti. Dan bukan sekali kemenangan berpihak pada nafsu. Lalu menangislah iman minta diselamatkan... rasanya dah terlalu letih dengan pertempuran yg tak sudah2. Akhirnya, kian jauh sy tercampak dr ruang untuk mengingatiNya...dan makin hari makin banyak pula kebatilan yg menyusup dlm diri. Makin seronok pula mengumpul dosa ye...
Sudahnya, hati makin keras, fokus makin tergugat.... Baik pada DIA atau pada tanggungjawab sebagai pelajar. Ilmu pula rasa makin susah nak melekat. Sampai akhirnya diberi natijah imtihan yg sebegini rupa. Apa lagi? Masih nak buat2 tak dengar pada jeritan iman yg minta dibela?


Ya Tuhan...entahkan kuat atau tidak hati ini menadah bicara dariMu...


Tak mampu rasanya mengagak nada bicara ini. Tanda murka...atau tanda sayang?
Yang pasti, sy tetap akan memujuk hati untuk sentiasa bersangka baik padaNya. Dan sy kini meletak harapan yg terlalu besar pada diri sendiri untuk tidak tersungkur lagi.

La tahzan... inna ma'al 'usri yusra...

Saturday, 22 November 2008

Ketika Cinta Bertasbih~moga lbih sempurna...



Hari ini sy mendapat berita yang membuat saya agak delighted...ehm..mungkin sy agak ktinggalan zaman sbb berita ni dah agak lapuk...
Selepas novel best-seller Ayat-Ayat Cinta diangkat ke layar perak, kini Ketika Cinta Bertasbih yang juga ditulis oleh Habiburrahman el-Shirazy pula akan diadaptasikan menjadi sebuah filem.
Audition untuk mencari lima bintang yang akan membawa lima watak utama KCB-Azzam, Eliana, Husna, Anna dan Furqan telah pun disempurnakan di 9 buah kota di Indonesia. Saya sgt berharap pemilihan yang dilakukan oleh juri ini benar2 berhasil untuk menjadikan watak-watak KCB sebuah realiti di layar perak...
Ayat-Ayat Cinta dan Ketika Cinta Bertasbih... kedua2nya mencetus fenomena yang luar biasa. Siapa sangka novel2 bernuansa Islam sebegini mampu setaraf dengan karya J.K Rowling. Membaca AAC, saya percaya ramai yang mampu terdidik jiwanya dgn menghayati sebuah karya yang masih bertemakan cinta, tp dgn definisi yg lbih berpihak pd keindahannya bila didikan Al-Quran dan As-Sunnah dijadikan guideline... dan semangat menimba ilmu juga seakan makin terasuh bila menjiwai kesungguhan Fahri dlm perjuangannya di Ardhul Kinanah. Sekilas, terlayang juga ingatan saya pada teman2 dari KISAS dan SMAKL yang kini menyahut seruan menuntut ilmu di bumi Mesir. Semoga berjaya mengejar impian.....
Watak-watak novel AAC juga kebanyakannya memiliki peribadi yang hampir seiring dengan qudwah hasanah. Banyak yang boleh dicontohi dari watak Fahri dan watak-watak lain... Ramai yang menganggap karya ini mampu 'mengajar' masyarakat dalam banyak aspek. Bila difilemkan, bkn sedikit harapan dari masyarakat untuk menonton sebuah filem yang mampu mendidik jiwa...yang diharapkan dapat lari dari kebiasaan kebanyakan filem yang lain.
Tapi secara peribadinya, saya sedikit hampa dgn penceritaan di dlm filem yg terlalu bnyk bezanya dgn apa yang diceritakan di dalam novel. Bagi saya, kisah cinta Fahri dan Aisya mungkin tidak terlalu istimewa walaupun agak berbeza dari kisah cinta antara hero dan heroin dalam karya2 lain. Tapi, yang membuatkan novel ini istimewa adalah betapa dalamnya penghayatan agama dlm diri mereka diceritakan. Betapa detailnya Kang Abik menceritakan bagaimana Fahri berhadapan dgn konflik2 hidupnya. Malangnya, filem AAC tidak bnyk mengupas perkara2 ini lalu menjadikan filem tersebut hanya sebuah kisah cinta yang 'biasa2 je'...
Lalu, bila mendengar khabar bhw KCB juga akan difilemkan... sy sgt berharap agar ht tidak akn kecewa lg. Walaupun kisah AAC bg sy adlh lbih menarik berbanding KCB, tp dek krn kecewa dgn filem AAC...sy rasa filem KCB masih ada harapan untuk menandingi AAC...
KCB...semoga lebih sempurna...

Wednesday, 19 November 2008

~tAk m*e*n*E*n*T*u~~

Setelah hampir seminggu menunggu, akhirnya hr ni sy, mak dan acik b'sepakat utk kluar dinner b'sama..mlm yg dah lme sy tunggu akhirnya tiba jg...Bukan apa, sejak cuti seminggu yg lalu, rsenye blum pernah lg mkn di luar. Lg pun sy dah rindu dgn acik.... Dan seharusnya hari ni sy bergembira.

Tapi entah kenapa, sejak awal...sblum keluar rumah lagi dah rasa serba tak kena. Dinner mlm ni sy yg rancang sbb dah lme berhasrat nk belanja mak n acik...tp sy balik tnpa kepuasan. Mungkin kerana tempat yg acik pilih t'lalu romantik sdgkan sy m'bygkan suasana yg kasual, meriah dan 'biase2 sj...' Tp, tak juga... sblum smpai ke tmpat tu pun sy dah dpt mengagak yg mood sy agak lari mlm ni... Ntahla, tak tau ape yg jadi... padahal td Alif pun ada. Sepatutnya b'tmbah meriahla sy bertekak dgn dia tp sy jd patung je td... Ish3...

Mungkin 'gangguan' yg b'laku ptg td menyebabkan mood sy mlm ni jd tak menentu... Tak habis2 sy diusik smpai 'malu2 kucing' pun dah nak bertukar jd 'amukan tsunami'. Nasib baiklah emosi ni masih boleh dibendung. Kalau tak, tak taulah ape akan jd dkt handset silver tu. Mulanya tergelincir jgak hati bila melayan usikan2 yg mcm tu... tp lme2 dh x tahan la... Tak tahan rsenye hati menerima giat2 nakal mereka...

Entahla... mungkin ini slh diri sndiri juga... Mana mungkin pokok bergoyang kalau xde angin. Tp boleh jd jgak pokok bergoyang sbb ade kaki gergasi menghentak bumi dgn kuat smpai tanah bergegar, pastu pokok yg ada kt situ pun ikut bergoyang...
Mungkin ada tingkah yg tersalah smpai menimbulkan tanda tnya di hati mereka yg melihat... akhirnya keluarlah usikan2 nakal yg ade bau2....bau.............ah! benci nak sebut!
Puas dah cuba menahan diri tp rupa2nya msih ada tingkah yg mengundang 'cerita'
Aduh, berdosanya saya!!!
Hmm, nmpaknya lps ni perlu lbih kuat spy xjd fitnah pd sape2...

Tuesday, 18 November 2008

~dEbaRaN~reSAh~rIsAu~

Semlm sepatutnya sy dan kwn2 dah tahu status p'mohonan kolej kediaman di uitm. Tp malangnye, lain pula yg tertera di portal...
'Harap maaf, permohonan anda sedang diproses/GAGAL'
Aduss...surprise ape plak ni... ape silapnye... Bila tnye pada jauha n madi, dorang pnye p'mohonan sume dh b'jaya. Mulalah nak resah gelisah ni.

Dek krn t'lalu risau, tgn pun mulalah b'gerak laju m'hantar sms pd s2dent pre-degree yg lain utk b'tnye status p'mohonan mereka. Lega kejap bila dpt tau yg Hani, Diana, Annas n Din mengalami nasib serupa. Lbih2 lg bila Annas bgtau yg most of the boys juga begitu. Hani pula b'cerita tntang kwn2nya yg turut senasib. Sekurang2nya ade gak kwn utk sama2 risau... heh!


Kami sepakat untuk menunggu lagi seminggu. Kalau msih sama kputusannya, nmpaknya perlulah b'hubung dgn pihak HEP. Kalau xdpt kolej kediaman, nmpaknya beramai2lah kita sewa rumah next sem ye... haha...

Lepas ni, sambung risau lg mnunggu rslt exam plak. Aduhaii... tak tau la nak ckp mcm mana feeling skrng ni. Lg nervous drpd tunggu rslt SPM. Lbih2 lg bila teringat betapa 'membunuh'nya paper physic hr tu. Jgn smpai kene repeat paper sudahle...


Waktu2 beginilah sy mula pertikaikan sejauh mana sy m'hayati konsep tawakkal. Seharusnya tiada resah andai semuanya diserah kepada Allah. Tapi, itulah hakikat seorang Sri yg lemah dan bnyk kekurangan ni...

Hmm, teringat plak hr ni hr jadi Ika, Nurul Safika Abdul Fatah. Semoga Ika sentiasa dirahmati dan ceria selalu.

Saturday, 18 October 2008

di mata MEREKA

Akhir2 ni hati jd sensitif la sgt. Ahhh...atau sy memang slalunya begitu. Entah, bila menjelajah dari satu blog ke blog milik rakan2 yg lain, terdetik juga rindu di hati. Tapi entah kenapa...rasanya hanya saya yang memiliki perasaan ini. Masih, sy tak pasti siapa sy di mata mereka. Berharga ke kerinduan ni? Jadi, besar sgt ke dosa sy kalau sy bunuh rasa rindu ini...
Berfikir tentang mereka, tak sah kalau langsung tak terkenang bumi tempat kami bertemu.

Tapi, apalah yang boleh saya lakukan dengan tuntutan rindu ini...untuk kembali ke bumi itu rasanya hampir tak mungkin. Dua telapak kaki ini rasanya sudah terlalu kotor dan tak layak lagi untuk memijak bumi itu. Lagipun, sy tkut utk merasai semula segala yg pernah meruntuhkan kepercayan sy pd diri sndiri...Untuk mengenang sahaja rasanya sudah terlalu perit dan sakit. Knapa???? benci sgt ke sy pd bumi itu? Ohh..tak mungkin...tak mungkin saya sederhaka itu utk membenci tempat yg dah t'lalu bnyk 'menegur' dan 'mengajar' saya. Cuma apa yang pernah terjadi di sana membuatkan hati seolah berdendam... dan adakalanya saya seolah menafikan perasaan sayang dan hormat sy pd bumi itu... Oh...kenapa berat sgt nak melupakan semua yg dah berlalu...

Dua tahun di Bumi Waqafan merupakan masa yg terlalu berharga. But those precious two years are the most difficult for me to go through. Dan rupa2nya sy tak dpt memiliki dua tahun itu sepenuhnya. Malam terakhir sy di sana dipenuhi seribu satu rasa yang bercampur-aduk, serabut...dan akhirnya membuatkan saya bersendiri di satu ruang dan menangis semahunya. Saat itu saya mula keliru dgn kehendak sebenar hati. 'Mahu segera pergi dari sana dan melupakan segala2nya atau sebenarnya ingin mengulangi tempoh dua tahun itu agar dapat diperbaiki segala yang tersalah...dan dapat kembali menikmati manisnya hidup di alam persekolahan...'

Kolej Islam Sultan Alam Shah...untuk menulis namanya shj sudah bergetar hati. Sebak menahan rindu yang tak tahu bagaimana utk dirawat. Kembali ke sana? TIDAK! Berhubung dgn mereka yg pernah dikenali di sana? Melihat gambar mereka pun sy tak sanggup. Pedihhh.... sgt....perit...tapi sy rindu...

Hingga ke saat ini, sy tiada kekuatan untuk mengaku bhw sy berasal dari bumi itu. Bimbang andai ada tingkah laku yg akan mencemar nama baik bumi itu. Gusar jika tak mampu memenuhi expectation yg terlau tinggi terhadap seorang Alumni Kolej Islam... Di kalangan rakan seperjuangan pun...sy masih tak pasti...
SIAPA SAYA DI MATA MEREKA....

Friday, 22 August 2008

ATAS NAMA CINTA

Tika mata

Diuji manisnya senyuman

Terpamit rasa menyubur harapan


Dan seketika

Terlontar ke dunia khayalan

Hingga terlupa singkat perjalanan

Tersedar aku dari terlena

Dibuai lembut belaian cinta


Rela aku pendamkan

Impian yang tersimpan

Enggan ku keasyikan

Gusar keindahannya

Merampas rasa cinta

Pada Dia yang lebih sempuna


Bukan mudah

Bernafas dalam jiwa hamba

Dan ku cuba

Menghindarkan pesona maya

Kerna tak upaya ku hadapinya

Andai murka-Nya menghukum leka


Diatas nama cinta

Pada yang selayaknya

Kunafikan yang fana

Moga dalam hitungan

Setiap pengorbanan

Agar disuluh cahaya redha-Nya


Biar sendiri hingga hujung nyawa

Asal tak sepi dari kasih-Nya

Kerna sesungguhnya hakikat cinta

Hanya Dia yang Esa


Saratkan hati ini dengan cinta hakiki

Sehingga ku rasai

Nikmat-Nya

Syurga-Nya

Cinta-Nya

Tuesday, 19 August 2008

JANGAN MEMBENCI

Baru2 ni terdengar komen dari seorang kenalan lelaki di universiti. Sy tak pasti kalau ini dinamakan kritikan tapi suara hati lelaki ni diluahkan secara spontan bila ternampak seorang hawa yang berpakaian agak menjolok mata. Katanya, "aku tak suka perempuan macam ni... " Ini kisah yg disampaikan oleh seorang sahabat yg ada berhampiran dgn lelaki tu waktu dia ckp mcm tu.

Seharusnya sy besyukur kerana sy tidak berpakaian mcm tu tapi masih belum sempurna rasanya. Alhamdulillah, sy terpilih utk diberi kesedaran tentang tatatertib dlm berpakaian sebagai seorang wanita muslim. Lebih2 lg dlm kondisi kelas dan kuliah sy ketika ini yang mana lelaki adalah golongan majoriti. Bertambah-tambah rasa segan dan ini mendorong sy utk lebih menjaga diri...hrp2nye mcm tu lah. Alhamdulillah, kawan2 yg baru sy kenali di uitm nmpaknya boleh terima saya. Tapi, bila melihat rakan2 sejantina yg masih belum sempurna penutupan auratnya, sy terfikir, patut ke kita membenci mereka... perlu ke jauhkn diri dr org2 cmtu.. secara fitrahnya, siapa yg tak nak jadi baik, btul tak? Jadi, sy kurang bersetuju bila ada yg membenci wanita semata-mata kerana pakaiannya yg menjolok mata. Zaman sekarang, yg bertutup pun belum tentu tak busuk. Mungkin sy pun mcm tu jgak...

Saya pernah berpesan pd seorang sahabat yg agak aktif dlm kerja2 dakwah, 'bila kau jmpe org yg hidupnya agak bebas, jgn pndang dia dgn kebencian. Pandang dia dgn kasih-sayang. Jgn suke2 hati je nk benci org lain. Tak mustahil satu hari nanti dia boleh jadi lebih baik dari kau. Mungkin dia mati dlm keadaan yg jauh lbih baik dari kita semua.'

Bercerita lagi tentang mati, sy baru tau yg kita akan dijenguk oleh malaikat izrail 70 kali sehari. Maksudnya, setiap 1234 saat, kita akan dihampiri oleh malaikat maut. Thanx to Hafiq Annas yg bgtau sy tentang hal ini. Mungkin ini sebabnya Hafiq Annas menganggap masa itu maut, bukannya emas mcm dlm pepatah Melayu atau pedang mcm dlm pepatah Arab. 'Masa itu maut' hmm... ini pendapat yg sgt baru bg saya. Tak pernah dgr sblum ni.

Berbalik kepada kisah wanita yg tidak menutup aurat, sy pnh menjadi sebhgian dr mereka. Tp akhrnya ksdrn tu dtg dgn izin Allah, bukan melalui paksaan sesiapa tp melalui suasana persekitaran yg seolah 'menegur' sy dgn cara yg paling lembut. Bertuah, pnh hidup dlm suasana yg begitu...tak mcm org lain yg surroundingnya jauh lbih mencabar dari sy..

Dan skrng, sy melihat mereka spt diri sy yg dulu. Mereka juga perempuan yg hatinya lembut dan rapuh... perlu dilentur dgn sgt berhati-hati dan sy juga masih belum lurus sepenuhnya.

Semoga segala kekurangan dpt saling ditutupi, semua kelalaian akn saling diingatkan kembali...kerana antara kita semua tiada yg sempurna.

Selamatkan wanita...

Tuesday, 12 August 2008

HAPPY BELATED BIRTHDAY

Tak terasa sudah 18 tahun berlalu selepas dilahirkan. Bertambah setahun lg usia pd tanggal 08.08.08. Tarikh yg sgt cantik. Bak kata org cina, 'ada ong!'

Alhamdulillah, masih lg berkesempatan menghirup udara percuma di muka bumi milikNya ini. Masih lg punya masa andai ada yg ingin diperbaiki. Harus, tak mungkin tiada langsung kekurangan yg perlu diperbaiki. Masih banyak dlm hidup ni yg perlu di'upgrade'.

Syukur, Allah masih mengizinkan saya sujud tanda terima kasih yg tak terhingga. Masih mampu mengalirkan air mata di atas sejadah walaupun selama ini tak sedar yg saya sering 'menjauhkan diri' dariNya... Tapi, masih...Dia tak pernah lupa pd hamba2Nya...dan tak mungkin akan lupa.

Bila usia semakin bertambah, teringat pula seruan yang semakin kuat. Mati...kian menghampiri setiap detik. Dalam gembira bercampur terharu menerima ucap selamat dari keluarga dan kenalan, terselit juga bimbang di hati andai hari ini yang terakhir buat saya di sini. Lebih2 lg bila mendengar kisah kawan2 yg pernah kehilangan insan2 terdekat dgn mereka di usia yang sangat muda. Masih muda ke saya ni?

Setiap yang mula pasti ada pengakhirannya. Begitu juga hidup manusia. Dan yang lebih pasti, saya belum bersedia untuk mengakhiri hidup ini...

Wednesday, 16 July 2008

WELCOME TO THE REAL WORLD...

Welcome to the real world, Sri...

My sis greet me mcm tu bile sy cerita tntang pngalaman sy di universiti. Lima tahun di sekolah agama, bukan nk kata sy ni baik. Tapi, kalau tak bnyak pun, mesti ada sikit yg berbeza dari segi environment antara sekolah dan universiti.
Di sini, tiada peraturan yg ketat yg boleh mengawal semua p'gerakan siswa-siswi. Yang mampu menjadi benteng dari hal2 yg tak elok hanya iman.
Saya tak tau mcm mana keadaan sy di sini selepas tamat belajar. So, I seek for strength, guidance from HIM, so that I'll always becoming a better person everyday..
Terdengar juga keluhan kaum2 hawa di sini mengenai rakan2 lelaki di kelas dan fakulti. Biasalah, kalau dah satu kelas, rsenye tak jadi masalah utk b'tukar no hp. Niat di hati cuma nak berkawan. Setakat bg msg utk tnya nama, bg info2 yg penting tntang kelas. Tapi hati mula rasa tak selesa bila yg diharap menjadi kawan mula jd orang yg sgt2 caring...
Sy pernah berbincang tentang hal ini dgn seorang rakan..
Bila seorang lelaki ambil berat tentang kita, secara jujurnya, hati mana yg tak gembira. Naluri kita membenarkan fitrah. Tapi kdg2 yg buat kita gembira tu boleh melalaikan. Bila hati mula lalai, siapa yg mampu tenang dlm hidup?
Jadi, oleh sebab kita tahu sesuatu perkara tu boleh buat kita gembira smpai ke thp yg melalaikan...baik jauhkan diri drpd perkara tu...urusan menjaga hati ni bukan sesuatu yg mudah...memang perit nak telan bila cuba b'pisah dgn keseronokan. Tapi ingatlah untuk apa kita lakukan semua tu..Keseronokan dunia yg tidak b'landaskan ingatan pd Allah, selalunya b'akhir dgn penyesalan...

Jagalah hati...hati bila dah mati sgt mudah utk dipengaruhi. Mcm ikan di laut. Walaupun hidup dalam air laut yg masin, tp daging ikan tu maintain tawar jek...Tp bila ikan tu dah mati, secubit garam pun dah cukup utk memasinkannya. Hati kita juga mcm tu. Hidupkanlah hati dgn zikrullah, zikrulmaut...semoga hati kita akan tetap bertahan walau apa pun dugaan yg datang...

Monday, 7 July 2008

still new here

Fuh..lega...Alhamdulillah...selepas 18minit menunggu...apelah mslhnya internet kt sni? lmbat sgt...
Ini post pertama setelah saya kembali bergelar s2dent...bnyak rsenye yg nk crite...

Hmm, firstly tentang hari pendftaran pada 28.6...pkul 9.00 pg b'tolak dari rumah. Dipendekkan cerita, smpai di kolej mawar, sy diberi kunci bilik...1A-04-12...wahh, tngkat atas skali. Bilik pun hujung skali pulak tu! Tp, Alhamdulillah, keadaan dlm bilik sumenya ok. My roommates are, Dinah, Madihah n Jawhar....They're all very good friends...

Bercerita pula tentang minggu orntac, Minggu Mesra Siswa(MMS), HUH!! I really need to remind myself yg ini bukan KISAS, bukan SMKAKL...basically, I'm ok with all d girls tp agak terkezutla dgn boys kt sini...Not really a cultural shock for me tp cuak jgakla bila diorang b'sorak mcm sakai bile tngok grls lalu dpn diorang...calm down, biasela tu...ye tak?
Another meaningful experince for me when I started to socialize with non-muslims, even muslims yg free hair...but they're all ok la...I got a fwen named Carol..she's taking B. Study...sgt peramah, caring...sepanjang LDK, dialah yg paling rapat dgn saya..Saya sgt terharu dgn sikap Carol yg sgt prihatin bila sy tib2 hilang mood utk pgi mjlis perasmian MMS sbb blum dapat baju batik sedangkan org lain dh dapat...dia b'sungguh-sungguh nk pinjamkan baju dia tp apakan daya, saiz tak sama...
Minngu Mesra Siswa....mungkin sempena nama minggu ini, rmai pula yg tak segan silu untuk ber'mesra' dgn senior. N.s2dent siswi dgn senior siswa...hmm, welcome to the real world, Sri Sazila!
And next, about my course, Foundation in Engineering(Pre Degree). 127 s2dents sumenye and wanna know what? Girls are only 18! The rest, all guys.... in my class, 4 org je prmpuan..about 18@19 boys...lbih mnakutkan, bdak engine slalunye ganas2 blake tol x? haha...kalo nk crik yg half2 tu xde kot dkat FKK...Kami sume akan berada d sini hanya utk setahun...utk degree, bleh mntak nk smbung tmpat lain tp rsenye sy nak kekal di sini...dah mule rasa serasi dan sayang dgn kwn2 especially Dinah, Jawhar n Madi...

Emm...dahla tu kan? x nak crite pnjang2...just smpai sini jela..nk naik, rest n prepare 4 next class at 2.10...lunch x pyah sbb I'm fasting today...smlam Kak Syidah msg ingtkan utk puasa Rejab...mmg dah plan cmtu pun...semoga puasa ini diterima olehNya...
Inni Soimuun..

Wednesday, 25 June 2008

Pertemuan Penuh Makna

Minggu ni nmpknya saya sibuk ke hulu ke hilir m'uruskan hal2 yg b'kaitan dgn p'dftaran sabtu ni...Alhamdulillah, semuanya dah selesai dan hanya menunggu hari utk kembali bergelar s2dent...YAHOOO!!!
Sekarang ni, mcm2 perasaan ade...nervous,excited,happy,takut...maklumlah, dh lame tak rasa suasana study kt kelas, lecture hall..hmm..rindu sangat nk pkai kad matrik..haha..

Untuk sahkan dokumen2 salinan yg penting, sy memilih guru besar di SKBTR2 utk melakukannya. Bukan apa, saja nk cari sebab utk melawat sekolah lama. Sambil2 tu, bolehla sy jumpa dgn guru2 yg pernah mengajar saya dulu...

Aduhai, seronoknya bila PK HEM masih kenal saya. Pn Rihana mmg cnfirmlah kenal saya sbb tiap2 tahun dtg raya kt rmh dia. Dan yg paling best, dapat b'jumpa dan b'borak panjang dgn guru matematik saya, Pn Saodah...hmm...mak cakap bila saya jumpa Pn Saodah, excitednya mcm dpt dating dgn kekasih hati. Ha3...memang Pn Saodah tu kekasih hati saya. Saya sayang cikgu!

Uishh.. banyak bebenar cerita yang bertukar-tukar. Pn Saodah ada juga bertanya tentang teman2 seperjuangan yang lain. Afifah, Ezan, Amira, Hilmi, Aqili...ramai lagi. Dan ketinggalan, bekas ketua pengawas kami yang sgt dihormati (ayat bodek + amik hati) si Hanafi Sainudin tu... Aduss... bila soalan tentang Hanafi yg diajukan, tak dpt pula sy nk menjwbnya... Dia menyepi tnpa khbr berita. Puas kami semua cuba menghubungi utk bertanya tntang prkembangan terbaru. Mestilah nk tau destinasi dia lepas ni nk ke mana. Nak pursue ape.... Tapi entahlah... khabar terakhir yg kami dgr dari dia adalah tentang rslt SPMnya... Kalaulah dia terbaca post ni...(sgt kecil kemungkinannya)...aduh...Hanafi...ke manu kamu menghilang sih.... sume org cari kau tau x???

Hampir stngah jam berbual dgn Pn Saodah, sy meminta diri bila mengenangkan kakak yg menunggu di bawah... Langkah sy diiringi doa yang tak putus2 dai seluruh warga pejabat SKBTR2. Saat itu mula terasa beratnya tanggungjawab saya utk merealisasikan impian mereka...untuk melihat sy berjaya. Ahh...Saya sayang mereka!!!

InsyaAllah...semoga senyuman dan restu yang mengiringi langkah saya sentiasa memangkin semangat dalam perjuangan yang akan bermula tak lama lagi...

Wednesday, 11 June 2008

OWH, I MISS THEM!

Aduss..kebosanan yg semakin menggila!!!
Kwn2 rmai yg dah selamat mendaftar di ipt untuk teruskan perjuangan masing2. Saya??
I'm still waiting...28hb ni barulah dpt rasa balik dunia seorang s2dent...x sabar rasanya..
Dalam boring2 ni, saya sempat menjelajah dari satu blog ke blog yg lain. Teringin pula rasanya nk menikmati karya2 terbaru Kak Rasyidah. Aduh, memang haru-biru la hati ni bila cuba nak hayati apa yg dia nak sampaikan. Halus bahasanya...memang anugerah Allah buat Kak Rasyidah. Blognya memang persinggahan yang sesuai untuk.....untuk lyn perasaan! hahaha...
Dari situ, sy truskan p'jalanan ke blog yg lain. Ada di antaranya milik kwn2 Kak Rasyidah sendiri dan ada juga milik insan2 yg dah bertahun-tahun sy x jumpe.
Ya Allah! bile m'baca tulisan mereka barulah sy sedar betapa sy sgt rindukan mereka! Pelik tapi benar buat saya yg sbnrnye x kenal sgt pun dgn diorang tu...siapa diorang? nak sebut nama pun rasa malu...adalah dlm 5-6 org yg dimaksudkan...ade llaki dan prmpuan.
Rindu??? entahla...kdg2 segan nk sebut p'kataan rindu ni. Tapi, rindu kt diorang cume rindu biase...yg lebih sy rindu adalah suasana yg akn t'cipta bile diorang semua ada di sekeliling saya. Hmm, susah nak faham kan?
Biaselah, kita ni akan lbih m'hargai sesuatu kalau kita rasa susah nak dpt benda tu dan akn lebih lagi m'hargai bila sesuatu tu bukan lagi menjadi milik kita....
Dan sebenarnya, saya tak pasti kalau saya masih lagi layak untuk menjadi sebahagian drpd mereka dan kembali memiliki 'sesuatu'...
Hanya Allah Yang Maha Mengetahui.....

Saturday, 17 May 2008

DERITA NAKBAH DI BUMI PALESTIN

Memperingati peristiwa Nakbah Palestin

Ini sejarah hitam. Titik permulaan derita warga Palestin. Enam dekad telah berlalu..
Jom ambik tau kronologi dan kisah2 di sebalik pengisytiharan penubuhan negara Yahudi di bumi Palestin-15 mei 1948

http://www.ismaweb.net/ISMA/Article574.phtml

1)Pertubuhan Jamaah Islah Malaysia
Bank Islam Malaysia Berhad
Nombor akaun: 12113010005797

2)Aman Palestin Berhad
Bank Islam Malaysia Berhad
Nombor akaun: 12029010047880

Maybank Malaysia Berhad
Nombor akaun: 562263010787

Belated Teachers Day


happy
b E l A T e D
t E a C H e R s
d A Y !!!


what's the time now? dah terlambat untuk post tentang hari guru nampaknye! Ape2 pun, dgn bangganya saya nk crite jgak about few teachers yg pernah m'ajar saya...I was so glad to know them.Special dedication utk cikgu2 di:



Tadika KEMAS

SKBTR 2

SRAR BTR

SMKAKL

KISAS




May Allah bless all of them.


Some descriptionS about MY LOVE...



Pn Rihana- garang? that was my 1st impression about her. But after 3 years of knowing each other, hmm..dialah 'ibu tersayang..' 3 thn ckgu jd guru kelas sy. Masuk kelas je mesti tanye siape yg x b'tugas...selagi kelas x bersih, x mule blaja. Sangat rajin buat kelas hujung minggu...FREE OF CHARGE!



Pn Saodah- my beloved mathematics teacher...masih igt formula utk hafal sifir 8 yg cikgu bagi...juga sebagai salah seorang guru disiplin yg tegas but actually, sgt loving...learning maths was always enjoyable wak2 blaja dgn Pn Saodah...




Ustaz Azahari- I think he's the most famous teacher kt smakl...ajar saya P.Islam wak2 Form1 and BA wak2 form3. Tiga bende yg x boleh buat dlm kelas ustaz-menulis,m'baca dan b'cakap. Xperlu larangan utk tdo sbb rasenye xde yg sanggup tdo dlm kelas ustz. waktu ustz mengajar kene dgr n pndang je muke ustaz. Mentor Suara Smakl yg b'suara merdu. Dalam kelas plak suara punyelah kuat! No wonderlah sy x pernah mengantuk dlm kelas ustaz..(mcm x p'caye kan?)




Ustaz Aziz- bile ustaz bagi nasihat, kdg2 saya lupa yg ustaz tu guru, bukannye ayah...sbb nadanya sgt lembut...dekat di hati! Guru penasihat Per. PAI dan BA yang rajin buat kelas tambahan BA utk s2dent PMR...ahha..tibe2 t'ngiang-ngiang suara ustz nyanyi lagu yg ustz reka utk hafal tasrif fi'il.




Ustzh Laila- Gara2 t'kantoi wak2 buat keslhan disiplin, saya jadi rapat dgn ustazah. Antara insan yg busy m'bantu pada hari2 t'akhir saya di SMKAKL. Ustzh mcm ibu...wlaupun xpernah ajar kelas sy.


Ustz Hafizi- mule m'ajar di SMKAKL thn 2005. 1st learning session dgn ustz, blaja tentang taubat. Sgt sinonim dgn qasidah. Solat b'imamkan ustz sgt ditunggu w'pun selalunye surah2 panjang yg dibaca. Rasa tenang je tngok ustz. No more words to describe him...subhanAllah!



Pn Rugayyah- cikgu maths wak2 Form3...serius wak2 mengajar...


Pn Norasiah- Ceria je orangnye...

Mr. Wong- x pernah nmpak Sir jalan slow. Dedicated and punctual!

Ustzh Noraziah- suke sbb ustzh panggil saya 'sri'. guru BA wak2 F4 n F5

Ustzh Zubaidah- 'mama' 407 dan 507 yg ceria n luas ilmunya.

Miss Lini- changed my perspective tentang certain things in life.

Pn Harlina- cikgu Chemistry yg lemah-lembut. Ini wanita mithali!

Pn Salina- Cikgu Chemistry wak2 F4.

Ustzh Noreidah- sgt rindu dgn 'tranparency', buku nota n OHP..hehe...

Pn Marina- Bio's teacher...my mentor.

Pn Nik Hazira- Cikgu sejarah yg sporting

Pn Wan Zainul Akmar- cool n steady...ckgu math yg baik hati...



Ramai lagi guru2 yg tak disebutkan nama..xde double-standard, no bias..

Hanya Allah yang mampu membalas jasa mereka...

saayangg cikgu!



Thursday, 15 May 2008

SUNYI????


Hari ni rasa sunyi sangat. Tak tau la kalau sunyi ni berpunca dari kebosanan yang semakin memuncak. Ataupun, mungkin ade yang dirindui? eik, rasanya xde sape yg saya nk rindu..cuma...suddenly I feel very lonely...

Ish3...sunyila, lonelyla...mengarut je!
I did wrote about being lonely in my journal waktu Form 4...can't remember what was the title but the content is something like this la...let us think about it...

"when we think that we're alone, feeling empty,lonely...look at the stars, or whatever created by HIM...we're part of this world, and we're sharing it with all the creations. Then we should realize that we're not alone. Everyday, there'll be interactions between us. Enjoy the beauty of the scenery, the lovely stars, adorable moonlight and everything! After all, by looking at these creations, we may eventually think about The Merciful Creator. Oh, Allah...He never leave us alone but we're still complaining about companion?? lonely??"

Got it? ber'masyarakat'lah sikit dgn ciptaan2 Allah yg indah2 belaka ni...lagipun kita dah dibekalkan dgn warisan yg boleh jadi kita punye 'penglipur lara' (eik, mcm salah eja jerk...)..I mean,The Holy Quran...

kesunyian ni slalunye terjadi bile kita rasa org dah x ingat dekat kite..bile kite rasa org dah x peduli psl kite @ bile kite jauh dari org2 yg kita sayang...
but personally, selalunye sy akan rasa sunyi bukan kerana dilupakan, tapi saya yg melupakan...lupa pada DIA...
Someone wrote to me...
"kalau ade ujian yg datang, enti tenang ye...Allah sentiasa ada...mohonlah apa saja..."
hmmm.....rindu rasenye nk dgr nasihat dari insan ini...

Tuesday, 13 May 2008

membebel lagi...bla~bla~bla~

malam ni skali lg nk menulis...m'bebel di blog a.k.a journal kesyngnku ini...tentang apa ye?
hmm...ntahla...xtau ape tajuk yg sesuai utk bebelan kali ni...

sbnrnye sy tgh boring sgt2...jeles dgn budak2 mtrik yg dh dftar...sy pulak kene tunggu lagi 45days utk kembali b'gelar s2dent...haha..lamenye nk kene tunggu...boring tau!



sepanjang cuti ni...ape yg saye dh buat?
duk rumah, tnm anggur yg ntah bile nk b'buah...nk keje parents xbagi coz kene tolong jage 'robot kcik' b'name Batrisyia...
haha..budak kcik sorang tu!!
...rindu plak bile die xde mlm2 ni...eh, dah pagi la...
tp, xpela...have fun sgt2 dgn bdak kcik yg xde dosa tu...hari Sabtu ni umur dia dh 1 tahun...hihi...sayang bangat sama dia tau!
Satu2nye anak buah yg sy ade buat masa ni...dan saya cuma b'peluang utk tukar pampers baby hanya setelah lebih 17 thn hidup...almaklumlah...kite xde adik...
mungkin sbb xprnah ade adik, sy jadi 'makcik' yg paling rapat dgn budak ni...bak kata mak...
"Ila bestfren Trisya..."
hehe...keciannye dpt bestfren yg blum pndai cakap...



Rasa tenang je bile tngok muke budak kcik kan? mak cakap...
"kalau xde budak kcik, mungkin dunia ni dah meletup sbb x tahan panas dgn dosa hamba2 Allah yg mukallaf dan baligh"
eii..ngerinye kalau dunia ni meletup! mule t'fikir gambaran kiamat yg rasanya sudah t'lalu hampir...takut...
tp hakikatnya, janji Allah itu benar...x mungkin kite dpt lari kan?
haa...mulelah rase mcm nk nangis ni...takut sgt...

takut? maybe itulah tandanya kite ni xcukup amalan...
sedangkan org2 soleh xsabar utk menemui akhirat..letih dah tngok ragam dunia yg ntah ape2 skarang ni...
dan rasanye...saya salah seorang drpd b'juta-juta makhluk Allah yg m'corakkan fenomena 'dunia tunggang-langgang'...sama ade saya sedar atau tak?
s2ju tak??? s2ju jela...

so, kpd kwn2 yg budiman...rajin2la tukar tazkirah ye...

Saturday, 10 May 2008

main pedang???

hmm...i'm now dekat ofis my sis, kak mimie...kene tolong die buat keje..
ceh! xpasal2 kene jd data clerk..sambil tunggu arahan seterusnya dari dia, saya pun blogging la...haha..

what i'm listening now is Matsuri by Kitaro...tibe2 t'bayang pedang samurai..nape ek? mcm sesuai je dgn music ni kot...

Actually, memang sejak kcik b'minat dgn pedang ni...maybe sbb dulu suke tngok Robin Hood...dan cite Cave of The Golden Rose..suke tngok Phantaghiro wak2 die menyamar jd lelaki n pegi b'perang...agak kagum dgn kemampuan seorang puteri b'main pedang di medan perang...hehe...berangan jgak nk jd mcm die...bkan nk jd put3 raja...just nk main pedang mcm die..

suke tngok heroin cite2 camni wak2 diorang handle pedang dgn jayanya...yela..berat tau! kdg2 ade jgak yg nmpak kekok n mcm x larat je nk hayun pedang tu...

kt skola, xde sape plak nk ajar main pedang ni...tkwndo adela...itu pun mak x bg masuk sb mak kate sy kcik lg..(baru drjh 2) pujuk punye pujuk, wak2 form 2 baru dpt join tkd...
ooppsss...ape cite psl tkd plak ni?

serius ni...t'igin sgt2 nk main pedang..kalau tgh main pedang tu plak bukak lagu Matsuri by Kitaro...sgt SESUAIII gitu!!!hahaha...

mengarutlaaa...

*agak2 sesuai x saya nk main pedang???* sape2 nk tolong jawab?

Wednesday, 7 May 2008

Di sebalik 3 kelakuan Imam Syafi'ie

Imam Ahmad merupakan seorang ulama besar dalam bidang hadis di kota Baghdad. Beliau merupakan anak murid Imam Syafi'ie. Imam Ahmad sangat menghormati dan mengagumi gurunya itu dan beliau selalu menceritakan perihal Imam Syafi'ie kepada puterinya yang solehah. Ini menyebabkan puterinya itu berkeinginan untuk bertemu secara langsung dengan Imam Syafi'ie, guru kepada ayahnya yang terkenal dengan kezuhudan, ketaqwaan dan kebaikan.

Suatu hari, Imam Ahmad mengundang Imam Syafi'ie ke rumahnya. Imam Syafi'ie datang ke rumah Imam Ahmad selepas selesai solat Isya' . Setibanya Imam Syafi'ie di rumahnya, Imam Ahmad terus mempersilakan tetamunya itu menjamah makanan yang telah disediakan. Imam Syafi'ie makan dengan banyak pada malam itu. Selesai makan, kedua-dua ulama' ini saling berbincang sebelum Imam Syafi'ie merebahkan badan di dalam bilik yang telah disediakan khas untuknya.

Setelah tiba waktu Subuh, Imam Syafi'ie terus mengikut Imam Ahmad menuju ke masjid untuk menunaikan solat berjemaah.Kedua imam itu hanya kembali ke rumah Imam Ahmad selepas waktu Dhuha. Setibanya di rumah, puteri Imam Ahmad terus menemui ayahnya sementara Imam Syafi'ie masuk ke kamar.

Ternyata, puterinya itu seakan tidak percaya bahawa tetamu mereka itu ialah Imam Syafi'ie. Puteri itu menyatakan kepada ayahnya tentang kemusykilannya mengenai tiga perkara berkaitan Imam Syafi'ie berdasarkan apa yang diperhatikan sepanjang tetamu mereka itu bersama mereka. Kemusykilan2 itu adalah mengenai:

  1. Imam Syafi'ie dilihat makan dengan begitu banyak.
  2. Imam Syafi'ie terus merebahkan badan setelah masuk ke bilik dan langsung tidak bangun untuk solat malam sedangkan solat malam ialah amalan para ulama'.
  3. Ketika waktu subuh tiba, Imam Syafi'ie dilihat tidak mengambil wudhu' untuk menunaikan solat Subuh di masjid
Imam Ahmad sedikit bingung dengan apa yang diberitahu oleh puterinya itu. Lalu beliau pergi meminta penjelasan dari Imam Syafi'ie sendiri kerana enggan bersangka buruk terhadap gurunya itu. Imam Syafi'ie tersenyum mendengar pertanyaan Imam Ahmad lalu menghuraikan kemusykilan puteri Imam Ahmad.

  1. Imam Ahmad merupakan seorang yang pemurah dan semua makanan yang dihidangkan adalah halal. Menyedari itu, Imam Syafi'ie makan dengan banyak kerana makanan yang halal banyak berkatnya dan makanan dari orang yang pemurah adalah ubat.
  2. Kitab Allah dan Sunnah Rasulullah Salallahu 'alaihi Wasallam seolah terhampar d depan mata Imam Syafi'ie sebaik beliau berbaring. Imam Syafi'ie mengkaji kedua-duanya sehingga beliau tidak tidur sepanjang malam dan tidak juga bangun untuk bersolat. Hasilnya, pada malam itu Imam Ahmad telah berjaya memecahkan 72 masalah fiqh.
  3. Imam Syafi'ie tidak berwudhu' untuk solat Subuh memandangkan wudhu' solat Isya'nya masih belum batal kerana beliau langsung tidak tidur sepanjang malam itu.

Tuesday, 6 May 2008

i'm answering...

Just a short post...just to answer few questions about my first blog...
Yes, I'm an active blogger since September 2007. My 1st blog 'Beautiful Words'
I was sharing it with someone else and only selctd person can view it...

Not 2 answer all questions, sorry...
something happened in March...I was the one who created the blog and that person decided to 'leave the blog' in April...yes, it was a creditable blog, mainly about philosophy and literature but suddenly i hate it! After all, it doesn't work out without co-operation between us. It was 'ours', will never turn to be 'mine'....

To Isk, Mel n other loyal readers of BEAUTIFUL WORDS, i'm so sorry...

4th of May 2008



hmm..ingat nk tdo..tp baru lps mkn..mkn nasi plak tu! tulah mslhnye bile susah nk tdo mlm ni...asyik lapar je..hehe..
last2...journal jgak yg sy bkak and i'm now going to write about an immensely enjoyable day 4 me...to mahirah, hope u'll like it.

This is about our reunion, reunion put3 pAge16 smakl yg kepoh2 belaka...hehe..
It was held at Al-Amin Restaurant, restoran milik ayah kpd Dila Hamzah kt area Gombak dkt2 dgn Masjid Asy-syakirin..

Kami b'janji nk gather kt Putra T. Melati b4 11.30. Malam sblum reunion, I got an SMS from Mira Hadi..katenye nk pgi same2..logik jgak r kalo mak die xbagi pegi sorang2 coz p'jalanan ke Tmn Melati tu bknnye dekat...about 10 stations from M.Jamek. Saya stuju utk b'jumpe dgn Mira di M.Jamek. B4 that, kami naik STAR LRT secara b'asingan...dia dari Chan Sow Lin dan saya dari BTR (ehm..kaw parlimen MB Selangor tau!..hehe.:-)..smpai di M.Jamek, sy trus cari Mira n alhamdulillah, jumpe...
hai, cantiknye die pkai jubah warna oren lembut..sesuai dgn warna kulit dia...

Kami tukar dari STAR ke PUTRA...nk truskan journey ke T.Melati. Masuk dlm tren...alamak, penuhnye! bese r..kt M.Jamek ni rmai org..hari Ahad plak tu..dlm hati b'doa smoge rmai yg akan turun di KLCC, pastu blehla kami duduk. Biasenye mcm tula...smpai KLCC je, rmai yg turun...ntah la ape bende yg org2 KL ni cari kt sane. Alhamdulillah, maqbul doa...sebaik melepasi stsyn KLCC, sy dan Amira b'pluang utk duduk..disebabkan p'jlnn masih pnjang, ade la mase utk belek2 cam and tayang pic Tisya kt die..heh, rndu plak kt robot kecik tu!

Dah smpai T.Melati, kami turun dari tren dan tibe2 t'pandang kelibat 3 'makhluk' yg sgt2 dikenali...la...naik sa2 tren dgn diorang rupenye...dah turun baru jumpe
hehe...cnfirm huru-hara dunia lepas ni... biase r kalo dh jmpe dgn kwn lame..faham2 jela kecohnye kami...saya dan Amira trus meluru ke arah mereka...b'peluk sakan smbil tnye khabar...Hmm...Fatin, Auni dan Anith...masih mesra dgn saye smpai t'lupe plak yg sy pnh pndah skola...sikit pun sy x rasa t'asing bila b'sama mereka...



Still waiting 4 other frenz 2 arrive, kami borak2 la jap tentang topik hgt...ape lg klu bkn psl offer study..xlame lps tu muncul la Wan Hanis, Shikin Mazlan, Leha yg dh makin melayut, Zahidah, Seha yg makin cun, Leya, Aini,dan rmai lagi...makin lame mkin rmai dan akhirnye jumlah kami m'capai belasan org...pastu, kami naik bas T205 as told by Dila Hamzah...ade yg naik keta dgn TQa Wani. Eh, tau ke nk turun kt mane ni? Dila ckp turun dkt stsyn Petronas...Mira pun tau tmpatnye..klu nmpak jejantas n Masjid, kite turunla... Xlame lps tu..
"Ha..tu Petronas.."
"Eh, depan lagila..."
"Kt seberang tu Masjid Asy-syakirin kan.."
"btul la ni...tu ade jejantas.."
"cptla tekan buzzer..."
haha...kecoh btul! Amira kot yg tekan buzzer...bas b'henti, kami pun turun...
"La..kalo b'hnti dpn sket pun boleh...jauh gak nk jalan ni..."
"Xde jauh la...kate nk kurus..."
"Mira xyah risau..die jogging hari2...stamina dah kuat.." x psl2 je sy sakat Mira..hehe..sory ye..



Sedar x sedar, tibe2 kami sume dah t'pacak kt dpn restoran...rmai jgak yg dh smpai..Alia Nabila, Ainul Mardhiah, Shahidah a.k.a Show, kwn2 kami yg keje kt c2...Kami melangkah masuk dan sambutan dari mereka yg ada kt dlm sgt hangat, mesra...skali lagi, xtrase yg sy dah 2 thn meninggalkan mereka...sronoknye dpt jumpe balik...
"hei..sazila pun adela..."
"ehehe...i x lupe daratan tau..."
ade lg kwn2 yg blum smpai..smntara menunggu, kami b'tukar2 crite...mainly about study..b'sepah-sepah la kite lps ni...

Tgh sedap b'cerita psl Mahfuzah n Wan Juma yg dpt amik diploma kt dq, tibe2 tuan punye badan muncul kt dpn pintu...panjang umo korang..baru sebut name
X lame lps tu, 'Afifah plak smpai...soalan p'tame yg die tnye kt saye...
"bwk telekung?'
hei..dak ni perli ke ape? yela..sy pnh tnye kt die, reunion ni lame smpai zohor ke? kalo lame sy nk bwk tlkung.
Dia cakap, 'pijamle kt org len..rmai kwn2 kite yg keje c2...diorang msti ade..kt masjid pun ade...
Saya jelaskanlah mslh sy yg susah nk pkai tlkung org len especially kain...yela, xtra saiz sket w'pun xketara sgt...dia ckp sy klakar...




Bile rase dh rmai, perut plak dah lapar...tunggu nasi ayam Dila ni, sempat kami berposing sakan kt restoran tu...saya sempat hntar SMS kt Mahirah utk smpaikan slm mereka kt dia...pastu sambung borak smpai riuh restoran tu...smpai makanan dh siap pun kami xsedar...kalo x sebab Nadhirah yg gtau, sy memang xsedar yg makanan dah ready...Nadhirah pun keje kt c2 gak...so, die pkai apron hari tu..hehe cute plak...
selesai ambik makanan, saya pilih meja paling hujung...satu meja dgn Mira, Fifah, dan Hanis...time mkn je sa2 meja dgn diorang..lps makan kitorang sume suke2 hati je kacau org kt meja lain...memang acara hari tu xformal dan sgt2 santai...lbih sronok sbb ini di antara put3 je...budak putera x t'libat. So, rase mcm dunia ni kami yg punya...hahaha..
tgh kecoh2 tu, sempat jgak sy smpaikan salam Rahmah kpd mereka...dia xdpt dtg sbb ade kursus kepimpinan..(baru tadi die SMS gtau yg die jumpe Hafizi dari KISAS kt sane..) ...la..diorang xdgr pun suara sy..pas2 ade org lain ulang ape yg sy cakap dgn suara yg lbih kuat...last2, diorang dgr n trus jawab,
"WA'ALAIKUMUSSALAM..WARAHMATULLAH..."

Habis makan, smbung posing lagi...itulah kerja kami smpai azan Zohor b'kumandang...pas2, sorang demi sorang mule angkat kaki. Saya, Amira dan beberapa yg lain masih leka dan akhrnya kami decide utk solat Zohor di Masjid Asy-Syakirin...Selesai solat, patah balik ke restoran...xsmpai 10 org pun yg tinggal..Afifah n Hanis tgh tunggu parents masing2 jemput, Alia dan Ainul still borak kt kaunter...(Ainul keje kt c2 n jg kaunter hari tu....) sy dan Mira plak sibuk kacau budak2 kt dapur...siap tapau air masak lagi...hehe...tQ Dila..




Kami beramai-ramai keluar utk hntar Afifah ke kereta bile parents die smpai...smpat la b'borak dgn mak die yg sgt friendly...saya dan Amira mcm biasela..balik naik bas dan LRT tapi kali ni Aman join skali...tunggula si Aman yg tgh bz dgn bluetooth...

Kami bertiga naik bas smpai ke PUTRA T.Melati...sepanjang p'jalanan dari T.Melati ke M.Jamek, dan dari M.Jamek ke BTR, sy langsung xdpt duduk...xpela...kudrat yg Allah bagi ni rasenya masih mampu utk semua tu...

Petang tu, Mira x turun kt Chan Sow Lin...die turun skali ngan saya kt BTR sbb parents die tgh ziarah adik die kt asrama SMA-MAIWP..kt BTR n dkt dgn rumah saya..
Smpai di BTR, kami b'dua turun dan tinggalkan Aman sorang2 kt dlm tren..die turun kt BTS...keluar dari tren sy trus salam n pluk Mira..parents die nk amik die kt stsyn tu sbb adik die nk jumpe die..sy igt petang tu nk jln kaki je balik rumah...agak jauhla tapi dah biase...
tiba2 Mira panggil saya n mak die ajak tumpang skali...sy pun terimalah pelawaan tu..lagipun mak die dh biasa dgn kaw BTR ni..diorang ade sedare kt sini...ayah die yg drive..mule2 nmpak ayah die dari blakang...igtkan tu abg sdare die sbb nmpak mude dari blakang. Nk kate abg die, xmungkin sbb abg die kt Mesir...sy tnye Mira n die kate tu ayah die...adik die pun ade dlm keta tu...ayah die hntar smpai depan lorong.

Lepas ucap terima kasih dan b'salaman dgn ibu dan adik Mira, sy pun meneruskan beberapa langkah utk smpai ke rumah....

Monday, 5 May 2008

WHAT SHOULD I DO

hiyargghh!!!!!...suddenly i feel like killing a person. cruel hmm? don't really care actually...hah! wat eva!
marah ni tau tak?

Semalam, dari pagi smpai petang saya jadi org yang sgt gembira sbb dpt join reunion put3 smakl. Tapi, saya jd 'panas' wak2 malam...
nk tau knape? sy telah ditipu oleh manusia yang gila nk tau rahsia orang...sgt2 gila! maybe ade yg tau sape yg dimksudkan...mule2 ingat nk share tentang reunion, tp sy dh xde mood dan rasenye ade yg lbih penting utk dikongsi....

sy m'dpt satu link ke wbsite ape ntah...dgn bodohnye, sy klik r kt link tu n t'paparlah satu page yg ade soalan yg sgt x logik...

saya diminta menulis nama penuh saya dan 3 name lelaki yg konon2nye my secret loves...haha...logik ke nk suke smpai 3 org? xtaula klu org yg bagi link tu pnh suke smpai 10 org kan...(cukup pedas x ayat ni?)..saya pun dgn slambenye bagila my full name, tp 3 name yg sy bg tu xde ape2 mkne pown...sume name yg sy br nmpak kt RESTU n my frenlist..wanna nOe wat happen after dat? sy dpt tau yg my full name dan 3 name 2 akn dihantar ke emel org yg bagi link tu...b'makne, klu sy bg 3 name yg mmg sy suke, dia akn tau rhsia hati sy...but, what a relief bile sy t'igt yg sy xbg jwpan yg btul...ape2 pun sy ttp anggap 'gurauan' ini serius! hei, org tu! advance gile ko b'gurau ek...

w'pun sy tulis 3 nama tu ikut hentam kromo je, org tu bknnye tau...maybe die akn still anggap yg sy mmg suke bdak2 3 org tu...dan ini b'makne sy m'jadi mangsa fitnah diri sndiri dan 'org tu'...sy rasa sgt2 t'aniaya dan ketahuilah wahai 'org tu', sy bukan org yg terlalu b'hati mulia dan boleh sntisa b'lapang dada..boleh saja klu sy nk doa yg bukan2 utk die -doa org yg t'aniaya sgt2la makbul, btul x abg badar?

sudah...bnyk2la istighfar wahai hati...biar Allah saja yg buat pengadilan ke atasnya...
tp, sy akan tetap b'usaha utk elakkan kwn2 lain tertipu...kpd sume yg m'baca, b'hati2lah...
saya sbnrnye sgt2 marah...tp x gune nk marah lame2 btul x?

sy rasa mcm nk undur masa supaya sy tidak menjadi mangsa 'gurauan' tu...this is about
maruah, tau tak??? hmmm....what should i do?

Friday, 2 May 2008

AYAT AYAT CINTA

haa...sape yg dh pernah tngok filem Fitna yg memang btul2 fitnah 2? sy dah tngok..memang terbakarrrr...
malas snanye nk cite pasal filem mngarut ni..baik cite psl sy pnye fav muvi-ayatayatcintathemovie...

Memang best critenye...filem yg diadaptasikan dr novel karya Habiburrahman el-shirazy.
Tp, sy lbih suke novelnye drpd filemnye sbb biaselah, filemnye lbih bnyk nilai2 komersial dan novelnye lbih detail dan lbih ilmiah...erk, ok x ayat ni?
Sy terbaca dlm paper tentang Presiden Indonesia yg telah pun menonton filem ini dan beliau mengaku filem ini hebat!!!...
Beliau b'pendpt yg filem AAC ini boleh m'jadi anti-tesis kpd filem FITNA...
Betul la tu kot...sy rse bnyk isu2 yg slame ni disalahertikan dan m'jadi alat utk pihak musuh m'fitnah agama Islam dijelaskan dlm novel/filem ni..
Antara yg menarik p'hatian saya adlh hubungan baik ntara Fahri dengan keluarga Tuan Boutros(xpasti ejaannye)...
Rumah Fahri btul2 t'letak di bwh rumah kluarga Tuan Boutros(rumah flat)...dalam bilik Fahri, ade lelehan air dr bumbung rumahnye@lantai rumah Tuan Boutros...tp, dek kerana nk jg hubungan baik dgn keluarga tu, Fahri langsung x sebut psl perkara tu sdgkan keadaan bilik yg ade air meleleh dr bumbung tu mstilah buat die rase x selesa kan? Tuan Boutros sedar tentang keadaan tu wak2 mereka sekluarga datang melawat Fahri yg tgh sakit kt bilik die...rupenye dah lame air dari rumah Tuan Boutros tu meleleh ke dalam bilik Fahri tp Fahri xpernah nk ckp...kisah ni same dgn kisah Hassan Al-Bashrie...pandai Habiburrahman selitkan teladan ulama' zaman silam dlm novel die...
Saya t'tarik dgn satu tradisi yg cube ditonjolkan dlm crite ni...
bile ade di antara student yg lulus@cemerlang dlm exam, org yg dpt rslt cemerlang tu akan buat jamuan kesyukuran walaupun utk kwn2 serumah je...msti sronok klu kite semua bleh amalkan mcm tu kan? yela...yg bg nikmat cemerlang tu Allah...apa slhnye kite kongsi rezki kite dgn kwn2...xyah besar2an, blanje kwn2 satu rumah mkn pun jadila...sebagai tanda kite b'syukur...msti ukhuwah pun akan jadi makin rapat, btul x?
kesimpulannye, AYATAYATCINTA memang best...hati slalu xkeruan bile baca kisah Fahri dalam penjara...klu baca ayat-ayat cinta yg Fahri cakap kt Aisha lg best...dan, msti menitik air mata bila menghayati mimpi Maria di hujung hayatnya...
Last2...saya pun jd ketagih utk baca karya2 Habiburrahman yg lain...Alhamdulillah, sempat saya sambar buku PUDARNYA PESONA CLEOPATRA dan KETIKA CINTA BERTASBIH episod 1 di pesta buku kt PWTC hr tu...due2 ditulis oleh Habiburrahman dan beberapa buak buku lain...
**nk je rasenye jadi wanita sehebat Aisha, dpt suami mcm Fahri dan saya sgt kagum dgn Maria..**
...namun harusku tinggalkan cinta, ketika ku bersujud...
*sbnrnye nk letak gamba, tp dah ngantok...hehe..

Tuesday, 29 April 2008

tibe2 terkenang...

Secara x sengaja, baru2 ni sy 'ter'jumpe link ke blog seorang senior yg aktif dlm taekwondo(tkd) wak2 kt skola dulu...sy pun singgah la jap. smangat btul die tu...blog die pun cite psl tkd jerk...tp sayangnye, dh brape kurun x update!!! hmmphh...(terngumpat plak...)

Saya pun mulalah teringat kenangan b'sama kelab taekwondo sekolah di bwh bimbingan Sir Sivam. Kenangan manis,pahit,lawak,memalukan pun ade...bnyak plak tu...cehh!!!
kdg2 sy ni t'lbih excited nk g training. semangat tkd ke? x jugak...sronok g training sbb nnti sy akan b'peluh bnyk2...rasa sihat sket.wlaupun pd hari2 pertama, saya slalu sakit sa2 badan setiap kali lepas training...adoi!!! tp, sy tetap sronok sbb sbagai org yg x aktif dlm bnyk aktiviti, sekurang2nye ade gak bende nk buat petang2 slain drpd bercinta dgn buku...haha...

Antara yg x dpt dilupakan...wak2 menyertai tournament mewakili Klang (my last tournament...), sy yg sememangnye x hebat dlm sparring ni bleh terkehel lutut wak2 b'juang dlm semi final-penentuan pingat perak- adus..sakitnye! sy x kesa kalah, sbb memang x target nk menang pun. Tp rasa x puas coz xdpt nk lawan smpai habis...saya jatuh dlm keadaan badan seolah2 b'pusing..(ntahla...sy xtau mcm mane rupe sy wak2 jatuh tu..) lame jgak t'duduk dlm ring. x b'jaya nk luruskan kaki.mcm dah putus tendon n ligament...(mane ade putus la..) my coach dtg. die suruh sy cube jgak utk sambung lawan...mak aihh...larat ke nk sambung ni...last2 sy cube gak bangun...hajat di hati memang nk truskan p'lawanan smpai habis. ok,b'jaya berdiri.konon2nye nk lawan jgak even sy tau sy dah xbleh b'tahan...sakit sgt! pastu, due-tige kali kene attack dgn opponent, saya jatuh lg..sbb lutut sy memang sakit sgt wak2 tu...dan t'dengarlah suara menjerit...

"she can't! she can't!"

and..that was the end of the match...sy pun diisytiharkan kalah dan b'syukur jela dgn bronze utk hari tu, 22 Julai 07. Itulah jgak hr t'akhir p'libatan sy dgn aktiviti2 yg b'kaitan dgn tkd. xmampu nk aktif lg gara2 injury tu...
malam tu sy xbleh tdo sbb t'paksa menahan sakit yg x pernah sy rasa sblum ni...and i have 2 admit, memang sy menangis mlm tu, risau kalau sakit ni akan kekal lame...wak2 tu lg seminggu nak trial spm dan sy perlu b'jln laju utk lebihkan masa pd study...tp nmpaknye, jgn mimpi la nk jln lbih laju dari biasa, nk jln mcm biasa pun x bleh...lg slow adela...
dan esoknye...haha..merase la jgak sy pakai tongkat sehari, gi klinik ngan kawan..malunye bile tngok dlm van yg nk hantar kami ke klinik tu ade pelajar lelaki form6...slame lbih kurang sebulan,saya terpaksa solat dlm kedaan duduk atas kerusi just like my dad yg ade stroke tu...kalau b'jalan kt kaw skolah, sy slalu poyo2 nk jalan mcm biasa lebih2 lagi bile t'serempak dgn dak2 tkd yg pgi tournamnt tu...blagak macho la konon!

Sampai skarang, saya masih berhasrat utk 'kembali' involve dlm tkd...tp sy xpasti dgn kemampuan saya sbb area lutut sy masih t'rasa 'tegang' especially lepas jogging...dan sy slalu gagal utk stretching kaki dgn sempurna...dah bnyk kali kene urut tp blum jgak pulih sepenuhnye...agaknye, ini sebagai 'teguran' dari DIA utk saya yg kdg2 lbih sronok dgn tkd b'banding study...
saya terima, sebab yakin semuanya ade hikmah...dan sy dah nampak satu hikmahnye yg agak ketara...(tp xnak gtau...)...mungkin jgak sbgai ujian...
wallahu a'lam...

ujian itu kan rahmat?

**thanx kpd kwn2 atas sgala mcm bantuan yg diberi sepanjang tempoh saya menjadi OKU, especially kpd warga f01, ahli kelab tkd,dan warga 507**

Saturday, 26 April 2008

kenapa???

hampir setiap malam rasanye sy melawat blog rakan2 seperjuangan dr bumi waqafan.Tertarik juga dgn ayat Syaimaa' dlm blognye, "kepada blogger muslimat, silalah beri alamat blog anda supaya boleh di link kan..."-lebih kurang gitulah ayatnye...
heh!!!...senyum sorang2 jela bile t'ingat ayat tu...entah kenapa, rasa mcm belum smpai seru utk saya dedahkan blog ini kpd mereka...rasanye, bukan dlm masa t'dekat ni...(sbb tulah blog ni 'sunyi' kot...)... xpela, it takes time utk sy prepare blog ni sblum m'jadi tatapan mereka...(wlaupun sy sbnrnye dh aktif blogging sejak september 2007 dan t'pksa men'delete' blog pertama saya-jgn tnye kenape)...
eh, yeke sebab tu? ataupun rasa *'kurang enak' tu masih blum berjaya utk dihapuskan? smpai bile agaknye 'sisa2' tu nk melekat dlm hati ye...walaupun hanya ALLAH saja yg tahu betapa sayangnye sy pada mereka...
sudah,sudah...x nak bebel panjang2 psl bende nih...pape pun, sy sedang meneruskan usaha utk m'jadi lebih bahagia...hahaha...hmm..ade sebabnye kenapa lagu 'sinar kedamain' yg saya pilih utk m'ceriakan profile friendster saya...
~~bagaikan sejuta cahaya melimpahi ruangan maya...indah sinarnya terpancar dari wajah yag penuh ceria~~
~~bergema senda dan ketawa menyingkirkan resah dan duka...terbias kasih dan sayangNya dalam senyum setiap hamba~~
~~lupakan..kisah yang dulu lara...semalam yang sengsara...tangisan kecewa~~
~~Dia..Maha Memelihara...sentiasa bersama...setiap hambaNya..~~
~~jangan pernah engkau ragui pada janji dan rahmatNya...~~

semoga saya diberi kekuatan utk kembalikan keyakinan diri yg dah sekian lama 'memusuhi' saya...(boleh tahan sasteranye...hik3...)

Tuesday, 22 April 2008

AL-ANDALUS



hmm..baru2 ni sy ada terbaca satu artikel tentang sejarah pemerintahan Islam di bumi Andalus. Artikelnya ringkas dan saya akui, masih banyak fakta yg tidak dimuatkan dlm artikel tu. Tapi, saya masih tergerak hati untuk berkongsi...x bnyk, mungkin sikit drpd apa yg saya baca.
Sejarah Islam di Sepanyol bermula pada tahun 92 Hijrah ketika panglima Tariq bin Ziyad, Musa bin Nusair dan Abdul Aziz bin Musa berjaya memasuki Sepanyol melalui Jabal Tariq(Gibraltar). Tepatnya, pada tanggal 30 April 711M. Tariq bin Ziyad memberi nama Al-Andalus kepada Sepanyol.

Antara yang menarik perhatian sy mengenai sejarah Andalus ini adalah mengenai kisah Abdul Rahman Ad-Dakhil yg telah m'dirikan khilafah Bani Umaiyah di Sepanyol. Abdul Rahman pernah diundang menghadiri majlis yg dianjurkan oleh penganut Kristian. Beliau dihidangkan dengan arak. Rasa2nye...kalau kite di'offer' dgn arak, kite cume akan menolak dgn alasan arak haram di sisi Islam. Tp, Abdul Rahman Ad-Dakhil menolak dengan mengatakan, "aku memerlukan tambahan untuk otakku, bukan untuk mengurangkannya"

Gemilangnya Islam di Andalus hinggakan ramai penduduk yg tertarik dan akhirnya menganut agama Islam. Dan, biaselahkan...mesti ade yg dengki dgn keadaan ni...puak Kristian ternyata x nk berdiam diri. Mereka sentiasa inginkan kekusaan kembali kpd mereka. Ejen perisikan dihantar utk mencari kelemahan Islam, msm mane nk jatuhkan kerajaan Islam.
Dan akhirnya, satu formula dirumuskan.

Untuk menghancurkan Islam di Spain, ade satu cara:
"LEMAHKAN IMAN MEREKA DENGAN SERANGAN PEMIKIRAN DAN BUDAYA"
dan nmpknye, formula ini masih digunakan oleh musuh2 Islam sehingg ke hari ini...kita semua boleh nmpak hasilnye kan???

Berdasarkan formula di atas, Kristian memulakan langkah seterusnya:
  1. secara snyap2, rokok dan arak dibawa masuk secara percuma ke wilayah Spain.
  2. muzik diperdengarkan supaya muda-mudi Islam lebih suka menyanyi dan menari drpd m'bc Al-Quran.
  3. Sejumlah ulama palsu dibawa masuk yg tugasnya adalah memecah-belahkan umat Islam.-hasilnye, umat Islam brpecah dan menjadi lebih drpd 20 puak.

sikit demi sikit, usaha mereka m'buahkan hasil.

Ketika rakyat hidup dlm keadaan berpecah-belah, berlaku pelbagai pemberontakan. Demi menamatkan pemberontakan rakyatnya, gabenor di daerah Balansiah yg bernama Abu Zaid telah memeterai p'janjian dgn Raja Kristian Choinawi. Bantuan Choinawi diharapkan utk menamatkan p'berontakan itu. Lebih menjengkelkan, Abu Zaid dgn sewenag-wenangnya m'pertaruhkan maruah Islam. Sebagai habuan, Abu Zaid menawarkan bbrapa kaw. di Spain utk Choinawi dan b'janji akn m'byr 'jizyah' tahunan. Tak ke pelik namenye? Jizyah tu kan cukai p'lindungan yg p'lu dibyar oleh non-muslim yg tinggal di wilayah Islam? ni dah t'balik pulak...

Kristian terus m'beri tekanan agar pemerintah2 Islam di Spain berundur. Sehingga terjadi satu peristiwa berdarah yg sgt memilukan...

Pada thn 892 hijrah, umat Islam di Spain telah ditipu dan dibunuh beramai2...rasenye rmai yg dh tau psl ni sbb crite ni slalu dikaitkan dgn sjrh 'april fool'

Umat Islam diberi jaminan utk meninggakan Spain demi menyelamatkan diri. Kononnya, ade kapal2 yg dh b'sedia menanti mereka di pelabuhan. Mereka tertipu, yakin dgn janji tersebut dan meninggalkan rumah mereka lalu menuju ke pelabuhan. Sebaik rumah2 mereka ditinggalkan, tentera Kristian menggeledah rumah2 itu dan m'bakarnya. Sementara di pelabuhan, kapal2 yg kononnya akan membawa umat Islam meninggalkan Spain dibakar dan mereka terkandas di pelabuhan. Akhirnya, berlaku pembunuhan beramai2 yg sangat, sangat memilukan. Kisah ini dipercayai terjadi pd tanggal 1 April dan juga dikaitkan dgn asal-usul april fool. sbb tu la org Islam x boleh ngade2 nk celebrate april fool ni...

Tekanan demi tekanan akhirnya berjaya melemahkan kerajaan Islam hingga pd 21 Muharram 897H, raja terakhir kerajaan Islam Granada, Abu Abdullah dari puak Bani Al-Ahmar menandatangani perjanjian dgn Raja Kristian Ferdinand dan Isabella. Dengan itu, berakhirlah penguasaan Islam di Sepanyol...

AHHAA...saya sbnrnye mcm x p'caya yg sy baru je menulis tntang sejarah, pdhl dulu punyela malas nk bkak buku teks sej...pastu x dpt A1 wak2 SPM...haha..pdn muke...kadang2 tu t'fikir, buat ape nk blaja sejarah, cite psl bende2 lame, org yg dah mati...tp sejarah ni penting sbnrnye...

"sejarahlah yg memberitahu siapa kedua org tua kita, siapa nama datuk nenek kita. sejarah jugalah yg mmberitahu kpd kita tmpat dan tanggal lahir kita. sejarah juga yg akan m'brtahu kpd generasi m'datang bahawa mereka ada, sbb kita lebih dulu ada..........."-dipetik dr novel Ketika Cinta Bertasbih karya Habiburrahman el-Shirazy.....

so, rajin2 bc sejarah!


AIR...

Hari ni hari keenam saya meneruskan usaha utk menjadikan drinking plain water as a habit! alhammdulillah, nampakny dah berjaya capai sasaran-at least 1.5 litre/day...-ehm..ehm..taula...sepatutnye 2 litre/day kan...tp, sket2 la dulu...

botol air saya yg b'kapasiti 1 liter tu sntiasa ade kt sblah katil sebab sy skarang ni, kalau ade free time suke sgt b'kurung dalam bilik...so, ini sebagai motivasi utk minum air bnyk2..tp, jgn sampai kembung dahla ye...



cakap tentang air, semua orang tau air sangat vital...

berdasarkan fakta, peratus air dlm badan kita makin hari makin berkurang. wak2 baby, 75-80% of our body weight are made up of water. Bila kita semakin dewasa, peratus tu akan berkurang menjadi 60-65% untuk lelaki dan 50-60% untuk perempuan. Agak2nye kenape ek...sape terer bio msti bley jawab kan? Generally, 45-75%drpd body weight kita ialah air...kebnykan tisu-tisu dlm badan pun ade kandungan air yg tinggi kecuali adipose tissue(fats) yg kandungan airnye kalau x silap less than 10%...


bnyak lagi fakta tentang air ni...surely, ade yg kebanyakan kite dh tau...tp rsenye sy xdpt nak crite panjang lebar utk post ni...sambung lain kali la.

ok, slamat minum air! ahhA..klakarnye ayat...

dimulakan dengan BISMILLAH...

BISMILLAHIRRAHMAANIRRAHIIM...
assalamualaikum w.b.t...
this is my 2nd blog actually...tp 1st blog dh xde...so assume this as the beginning la...
so bored at home...sgt2 rindu sbnrmye utk hidup dlm tekanan waktu spt dulu...inilah sbnrnye yg buat sy mule gatal tgn nk blogging...
seboleh mungkin, insyaAllah sy cuba elakkan post2 yg tidak disenangi...tp, in case klu ade jgak...maafknlah sy...hamba Allah yg sentiasa buat salah...
sekadar utk meluah ape shj yg ingin diluahkan...blog ini mungkin x menarik...